Aktualności

Mszą jubileuszową pod przewodnictwem ks. biskupa Kazimierza Gurdy zakończyły się obchody rocznicy 500-lecia parafii pw. św. Anny w Białej Podlaskiej. W imieniu prezydenta miasta Michała Litwiniuka w uroczystej liturgii uczestniczył dr Stanisław Romanowski, naczelnik Wydziału Edukacji i Spraw Społecznych, który na ręce ks. proboszcza Ryszarda Kozieła, całej wspólnocie parafialnej złożył gratulacje oraz życzenia.

Początki najstarszej bialskiej wspólnoty parafialnej sięgają lat dwudziestych XVI wieku. To wówczas Jerzy Ilinicz, marszałek nadworny litewski, dokonał fundacji pierwszego kościoła w Białej. Był to drewniany kościół, w miejscu obecnego kościoła p.w. świętej Anny. Dzieje kościoła i parafii pw. św. Anny ściśle wiążą się z historią i rozwojem Białej Podlaskiej. Większość historyków wiąże datę fundacji kościoła, z nadaniem Białej praw miejskich.

Przez ponad dwieście lat miasto było związane z możnym rodem Radziwiłłów, który także w znaczący sposób przyczynił się do rozwoju kościoła pw. świętej Anny. Po pożarze, który strawił drewnianą świątynię, z inicjatywy Mikołaja Krzysztofa Radziwiłła „Sierotki” rozpoczęła się budowa murowanego kościoła. Hojnymi patronkami kościoła była Katarzyna Radziwiłłowa oraz Anna Katarzyna z Sanguszków Radziwiłłowa. Na pamiątkę zwycięstwa pod Wiedniem Księżna Katarzyna Radziwiłłowa, siostra Jana III Sobieskiego wznosi na kościele barokową wieżę, a u stóp Krzyża każe umieścić półksiężyc, jako symbol zwycięstwa nad islamem. Była także fundatorką trzech ołtarzy. Natomiast Anna z Sanguszków wraz z mężem Karolem Stanisławem Radziwiłłem, dobudowuje z lewej strony kaplicę rodzinną, do dziś zwaną Radziwiłłowską pod wezwaniem św. Jana Kantego.

Wystrój jej wnętrza jest tak bogaty, że stanowi ona najwspanialszy okaz sztuki barokowej na Podlasiu. W trakcie rozbiorów siedziba parafii była miejscem działalności konspiracyjnej. W murach kościoła znaleźli schronienie prześladowani unici podlascy. W historii parafii było wiele wybitnych postaci m. in. błogosławiony Honorat Koźmiński, siostra Zofia Tajber, czy ksiądz Stanisław Brzóska. Na przestrzeni wieków parafianie aktywnie angażowali się w życie społeczne, gospodarcze i kulturalne miasta.